Begraven of cremeren

Begrafenis

Een begrafenis bestaat uit het vertrek vanuit het woonhuis of uit het uitvaartcentrum, een allerlaatste afscheid, de eventuele kerkdienst, de ontvangst in het aulagebouw op de begraafplaats met meestal vooraf de naaste familie in besloten familiekamer en de overige belangstellenden elders, de aulaplechtigheid, de teraardebestelling en de condoléance in de koffiekamer. Hieronder wordt een en ander chronologisch beschreven van hoe het kan gaan.

Afhankelijk van de wens van de nabestaanden wordt de naaste familie van huis opgehaald met een of meer speciale volgwagen(s) om hen naar het uitvaartcentrum te brengen waar de overledene ligt. In het uitvaartcentrum wordt u op de dag van de uitvaart ontvangen door de uitvaartbegeleider van de PC en er is, indien gewenst, de mogelijkheid en tijd om afscheid te nemen bij de open of gesloten kist. Sommige families nodigen (via de rouwkaart) hiervoor iedereen uit die belangstelling heeft, maar men kan er ook voor kiezen om het afscheid nemen op de dag van de begrafenis in besloten kring te laten plaatsvinden. Op die manier heeft u de gelegenheid om nog even rustig in intieme sfeer samen te zijn, voorafgaand aan de begrafenisplechtigheid (met alle drukte en emoties) zelf. Dit kan ook als er geen opbaring heeft plaatsgevonden. Als geen behoefte is aan afscheid nemen, kan natuurlijk ook alleen een kopje koffie worden gedronken in het uitvaartcentrum, waarna de nabestaanden lopend, met de officiële volgauto of met de eigen auto de overledene naar kerk en/of aula van begraafplaats begeleiden.

Het kan ook zo zijn dat de nabestaanden het afscheid nemen reeds eerder hebben afgesloten en niet meer in het uitvaartcentrum willen komen op de dag van de uitvaart. Dan gaan zij gewoon direct naar de aula of kerk waar de plechtigheid zal plaatsvinden. Wellicht was het de wens van de overledene om voor de uitvaartdienst nog éénmaal “thuis te komen”. Dan kan met de volledige stoet – de rouwwagen met de overledene en eventuele volgwagens – voorgereden worden bij het woonhuis huis van de overledene of eventuele ander belangrijke herinneringsplekken. Bij het voorrijden zal bij het woonhuis worden stilgestaan. De chauffeurs zullen dan een klein moment naast de auto plaats nemen. Daarna zal de stoet langzaam de straat uitrijden. U kunt meerijden vanaf het uitvaartcentrum of eerst bij het woonhuis instappen.

In het geval van een thuisopbaring kan de PC regelen dat er bijvoorbeeld met de stoet en een aantal dragers naar het huis gekomen wordt waar de opbaring plaatsvindt. Daar is dan alle tijd om nog afscheid te nemen en eventueel de kist te sluiten. Daarna wordt de kist uitgedragen en in de rouwwagen gezet.

Na aankomst op de begraafplaats is er vaak nog tijd voordat de aulaplechtigheid (of kerkdienst) begint. Die tijd hebben de uitvaartbegeleider en de aulamedewerkers meestal nodig om de zaken in de aula in orde te maken. De naaste familie wordt in de familiekamer van de begraafplaats ontvangen en kunnen daar in intieme sfeer met elkaar wachten op de aanvang van de plechtigheid. De overige belangstellenden worden in een andere ruimte ontvangen en kunnen daar wachten op het begin van de plechtigheid.

Het is aan u om te beslissen hoe de plechtigheid ingevuld wordt. Komen er toespraken? Wordt er muziek ten gehore gebracht? Zo ja, moet dat dan live muziek of cd-muziek zijn? Wilt u dat er kaarsen naast de kist staan? Wilt u dat de uitvaartbegeleider de aanwezigen welkom heet of hen bedankt voor hun komst? Het kan natuurlijk ook heel anders. Als het gezelschap dat de overledene uitgeleide doet maar klein is kiezen mensen soms voor een heel informele plechtigheid waarbij de aanwezigen om de kist heen zitten of staan en herinneringen ophalen. De mogelijkheden hangen natuurlijk ook af van de locatie waar de plechtigheid plaatsvindt.

Aan het eind van de plechtigheid wordt de kist door dragers of door familie of vrienden de aula uitgedragen en begint de grafgang. Dit is voor veel mensen een zeer emotioneel, maar ook heel mooi moment. Op de schouders of op een rijdende baar wordt de overledene naar zijn of haar laatste rustplaats gebracht. Aan het graf wordt vaak nog iets gezegd of is er bijvoorbeeld de gelegenheid om bloemen op de kist te leggen. U kunt bij een teraardebestelling wel of niet kiezen om de kist te laten dalen in het bijzijn van de familie en belangstellenden. Enerzijds is dat het een erg emotioneel moment, aan de andere kant hebben veel mensen het gevoel dat ze het niet goed ‘afsluiten’ als ze weggaan terwijl de kist nog boven de grond staat. In ieder geval krijgt iedereen de gelegenheid om in alle rust op zijn of haar persoonlijke wijze afscheid te nemen.

Daarna is er vaak gelegenheid om bij elkaar te komen in de ontvangstkamer van de begraafplaats en de naaste familie te condoleren. Daar kan van alles geserveerd worden. Koffie en cake is de traditionele keus, maar champagne en toastjes met zalm kan ook. Of saucijzenbroodjes, petitfourtjes, een uitgebreide lunch. Wie voor de plechtigheid het condoléanceregister nog niet getekend heeft, krijgt daar bij de condoléance alsnog gelegenheid voor. Aan het einde van de laatste bijeenkomst kunnen de directe nabestaanden met de volgwagen(s) weer thuisgebracht worden.

Crematie

Een eenvoudige crematie bestaat vaak uit drie delen: de ontvangst, de crematieplechtigheid zelf in een aula of kerk, en een condoléancebijeenkomst na afloop hiervan. Een chronologische beschrijving van hoe het bijvoorbeeld kan gaan vindt u in bovenstaande beschrijving van de begrafenis met dit verschil dat er gecremeerd wordt in plaats van begraven.