Thuisopbaren
Een persoonlijke en intieme wijze van opbaren en afscheid nemen kan zijn om de overledene in de dagen na het overlijden nog even in zijn of haar eigen oude omgeving te laten blijven. Dan is sprake van een thuisopbaring. Als iemand niet thuis is overleden zal in het algemeen de verzorging in het VerzorgingsCentrum van de PC plaats vinden, waarna de overledene wordt overgebracht naar het woonadres. Zo gewenst kunnen de verzorgers ook in het woonhuis verzorgen. De overledene kan thuis in een kist of op bed worden opgebaard. Indien de kist niet op een respectvolle wijze (horizontaal) en veilig (bijvoorbeeld in verband met een trap) naar buiten kan worden gebracht dan is bedopbaring de enige mogelijkheid. Bij bedopbaring kan indien daar bij de woonhuisuitgang een geschikte plaats voor is, de overledene vlak voor de uitvaart alsnog thuis in de kist gelegd worden. Daarna wordt de kist uitgedragen en kan de uitvaartstoet vertrekken.
Indien er daarvoor absoluut geen mogelijkheid is zal overbrenging op een brancard naar een uitvaartcentrum plaatsvinden alwaar de overledene in de kist wordt gelegd. Desgewenst kan de kist in een rouwauto weer naar het woonhuis worden gebracht (voorrijden woonhuis) om van daaruit de uitvaartstoet te laten vertrekken.
De uitvaartconsulent bekijkt samen met de familie of een respectvolle afdracht mogelijk is en adviseert als een thuisopbaring in kist niet tot de mogelijkheden behoort. Als de opbaring wel thuis kan plaatsvinden dan komen de verzorgers alles in orde maken, zodat de overledene goed gekoeld wordt en er mooi en herkenbaar bij ligt. Ook de dagen voorafgaand aan de uitvaart komen ze dagelijks controleren of alles in orde is.
